«آقا جان! باورم نمیشود از بین آن همه آدم، آن همه بچه محل مرا صدا زدی و طلبیدی تا بیام پابوست. من بلد نیستم عربی دعا کنم، فقط میخواهم بگویم ممنون که نگذاشتی حسرتِ دیدنت روی دلم بماند. جای بچههای محلمان علی و روح الله خیلی خالیه کاش میشد آن ها هم می آمدند، ان شاالله دفعه بعد راستی آقا جان، ناهارِ اینجا خیلی خوش مزه است ، مزه بهشت می دهد!»