« سالهاست پسرم را با صندلی چرخدارش جابجا میکنم و دیگر مثل قبل توان و بنیه ندارم اما امروز که وارد صحن شدم، حس کردم همه خستگی و درد از تنم رفته. من برای شفای پاهایش نیامدهام؛ آمدهام بگویم دلم خیلی گرفته بود. ممنون که به واسطه این آدمهای خوب، مرا طلبیدی تا به پابوست بیام و خستگی این سال ها را کنار شما فراموش کنم… فقط همین.»