این سفر با عددها آغاز شد: ۹۱ نفر، با قطار، در مسیری ۲۳ ساعته. اما پشت این عددها، ۹۱ زندگی جریان داشت؛ معلولانی که بسیاری از آنها با ویلچر سفر میکردند و خانوادههایی که اینبار تصمیم گرفتند خستگی راه را به جان بخرند تا عزیزشان تنها نماند.
قطار حرکت کرد… ۲۳ ساعت گذشت. ۲۳ ساعت نشستن، انتظار کشیدن، جابهجا شدن، مراقبت کردن و تحمل خستگی؛ برای بعضیها شاید فقط یک مسیر طولانی باشد، اما برای یک فرد ویلچری و خانوادهاش، هر ساعت این مسیر میتواند پر از سختیهایی باشد که بسیاری حتی به چشم نمیبینند.
مقصد، یک آرزو بود. در طول مسیر، مادرانی بودند که حواسشان به کوچکترین نیاز فرزندشان بود؛ پدرانی که خستگیشان را پنهان میکردند تا لبخند روی صورت عزیزشان بماند؛ و زائر اولیهایی که شاید بارها در زندگی، بهخاطر شرایط جسمیشان از سفر و زیارت جا مانده بودند، اما اینبار کنار خانوادهشان در قطار نشسته بودند و بهسوی خاطرهای تازه میرفتند. رسیدن به مقصد، یعنی اینکه یکبار هم شده، خودش را از زندگی جامانده نبیند و آقا او را هم صدا زده باشد.
گزارش مختصر سفر کاروان زیارتی تبریز به مشهد مقدس
| استان مبدا | تبریز (آذربایجان شرقی) |
| مقصد سفر | مشهد مقدس |
| زمان سفر | ۳ الی ۶ مردادماه |
| تعداد زائران | ۹۱ نفر |
| وسیله حمل و نقل | قطار |
| مجموع هزینه نقدی و غیر نقدی | ۸۱۹,۰۰۰,۰۰۰ تومان |
