« میگویند تو ضامن بیکسانی یا ضامن آهو. من نه پول داشتم، نه راه بلد بودم؛ تازه راهمون هم دور فقط یک دل داشتم که ذوق دیدن حرم شما رو داشت. ممنون که بارانِ لطفتون از مشهد تا کپرهای ما هم رسید.»